Dobieszczyn - granica

wiatr

do drogi leśnej 27

Tanowo +

Szybowcowa

Pierwszy raz na rowerze po urazie - Trasa Zamkowa

To było dziwne uczucie, ale z każdym metrem było coraz lepiej, na początek jazda tam i z powrotem po Trasie Zamkowej, nie ma tam ludzi, skrzyżowań, śniegu, błota, za to jest ścieżka rowerowa, z powrotem prawie cały czas na rowerze, bez jazdy po ulicach.

Filmik o klubach Fitness, trenażerach, rowerach stacjonarnych .... koniec rehabilitacji czas na rower !

Rehabilitacja kolana dobiega końca, dziś ostatni raz byłem na rowerze stacjonarnym, zmyłem się przed czasem, mam już dość, w święta też sobie darowałem zamiast tego zrobiłem rundę piechotą po 8 km.

Nic poza niesprawnością fizyczna i zaleceniem lekarskim nie zagoni mnie na jakiś rower stacjonarny, trenażer czy coś takiego.

Co myślę o takich miejscach, pokazuje poniższy ten filmik, (link na samym dole) . Nie zawsze zgadzam się z prowadzącym, ale tym razem miałem takie same odczucia. Wielki szacun, dla tych, którzy latami korzystają z takich miejsc, trzeba mieć naprawdę samozaparcie, no chyba, że się to lubi.


















http://chomikuj.pl/Euromaster/*e2*97*84*e2*96*ba+Humor+-+Filmy*2c+Filmiki*2c+Kabarety*2c+Skecze+*5bZE*5d/To+mnie+wkurza+*5bWOJCIECH+CEJROWSKI*5d/O+klubach+fitness,1818946895.avi

Diagnoza lekarska - obowiązkowo na rower - ten prawdziwy....

Od ostatniego wpisu uczęszczam do siłowni, celem dalszej rehabilitacji nogi, na rowerze dla inwalidów, zwanym niekiedy "rowerem stacjonarnym" ". Z punktu O osiągnąłem max. poziom 11 levelu i max. siłę 170 Watów (przeciętna jazda z mocą 130 WAT) cokolwiek to znaczy. Z kolei zgięcie nogi pozwala na jazdę na minimalnym ustawieniu siodełka, zaczynałem od 10 dziurki. Dziś bezwzględne zalecenie napisane w karcie wykrzyknikiem, jazda codziennie rowerem, jak najwięcej km, tempo umiarkowane najlepiej płaski teren i to czy chcę czy nie chcę, nawet kosztem chodzenia. Lekarz zalecił, skoro jeździłem dotąd dużo, to teraz mam jeździć dwa razy więcej, ale wytłumaczyłem, że chyba tu przesadził. Do 3 kwietnia jeszcze "jazda" na siłowni (uzgodnione z lekarzem), mam nadzieje, że śnieg w końcu stopnieje, jazda po śniegu i lodzie jest super, ale nie wtedy kiedy zaczyna się jazdę po urazie. Pierwszym celem jest osiągnięcie formy pozwalającej na dojazd do Loecknitz celem odbioru paczek, a dalej się zobaczy.

Na zakończenie wyrażam podziw dla tych, którzy potrafią latami chodzić do siłowni,nie ma czegoś bardziej nudnego niż "jazda na roweropodobnym" sprzęcie.Dla mnie to koszmar, mam nadzieje, że się szybko skończy. Dziękuje wszystkim, którzy życzyli mi szybkiego powrotu do zdrowia.

Diagnoza lekarska: wsiadać na rower ...

Dziś wizyta u ortopedy,choć prywatna trzeba swoje odczekać, gdy się trafia do dobrego specjalisty. Szanse na uniknięcie operacji idą cały czas do góry. Wszystko bardzo dobrze się zrosło, wyprost nogi bardzo dobry, zgięcie zadowalające, ale głównie przez to, że noga jeszcze jest opuchnięta. Przepisane 10 zastrzyków i zalecenia by się nie oszczędzać, jak najwięcej chodzenia, ćwiczeń i roweru w siłowni. Po opadnięciu opuchlizny wsiadać na rower i jechać. Za trzy tygodnie (dopiero wtedy jest wolny termin) kolejna wizyta, USG. Mam nadzieję, że zalecenia się potwierdzą.

Co najważniejsze, co usłyszałem od lekarza, w moim wieku, urazy leczy się przez ruch a, nie szyny czy gips, jest to możliwe nawet przy złamaniach. Zdanie jest wzięte z własnego doświadczenia, gdyż lekarz 15 lat temu miał dokładnie to samo co ja i też obyło się bez operacji.

Na "rowerze" w siłowni z oporu zerowego doszedłem do "Lewelu nr 3", udało się też zwiększyć zgięcie nogi tak by siodełko obniżyć o jedno oczko. Oprócz tego drugi raz z rzędu 6 km spacer.

Pierwszy raz na rowerze po urazie.

Dziś pierwsza jazda po urazie na rowerze stacjonarnym. . Wpis oczywiście z przymrużeniem oka, bo rower stacjonarny to oczywiście oksymoron, ale liczę, że symboliczna ilość wpisanych kilometrów i stan mojej nogi spowodują, że niczyje uczucia nie zostaną urażone. Od jutra dochodzi więc nowe ćwiczenie, 7 dni w tygodniu, będę się starał codziennie wydłużać czas i opór.

Generalnie z każdym dniem coraz lepiej, oprócz normalnego chodzenia opanowałem już sztukę wchodzenia i schodzenia naprzemiennie obiema nogami. Kule, laski i inne podpórki poszły w odstawkę, podobnie jak pojazd dla inwalidów zwany samochodem. Rehabilitant twierdzi, że jest duża szansa na uniknięcie operacji, po cichu też na to liczę, bo nie chcę mi się za bardzo zaczynać wszystkiego od początku. Cały dzień to jedna wielka rehabilitacja: schodzenie, wchodzenie, chodzenie, ćwiczenia w domu, poza domem, pływanie itd. Perspektywa powrotu na rower jest tu wielką pomocą. Okazuję się, że nie tylko jazda na rowerze wytwarza endorfiny, ale już samo myślenie o rowerze.

Bez kul...

Z każdym dniem jest coraz lepiej. W zeszłym tygodniu miałem piekielny ból w stawach, efekt uboczny rehabilitacji, po długim okresie bezruchu. Bez środków przeciwbólowych nie można było kroku zrobić. Rehabilitant uspokoił mnie, że to normalne i faktycznie bolało, bolało i przestało boleć. Za dwa tygodnie będę wiedział więcej. Niezależnie od ostatecznej opcji chcę jeszcze w tym roku wrócić na rower i to jest najważniejszy cel parszywego roku 2013.